Wednesday, October 17, 2007

φ(θ)όνος


Το αυθεντικό, αρχετυπικό ‘κακό’ ζει και βασιλεύει. Όλοι κάποτε νιώθουμε το βρωμερό του χνώτο στο σβέρκο, να μας παγώνει. Όπως γνωρίζουμε αυθεντικά καλούς ανθρώπους στη ζωή μας – ελάχιστους βέβαια - έτσι συναντάμε και το άλλο άκρο. Τους πραγματικά κακούς.
Πρόκειται για πολύ σπάνιο είδος, αλλά πραγματικό. Τροφοδοτούνται και θεριεύουν με τη δυστυχία των άλλων, την οποία φροντίζουν και να την προκαλούν με ραδιουργίες. Μπαίνουν στις ζωές τους, μόνο και μόνο για να τις δουν να καταστρέφονται. Είναι εξαίρετοι ηθοποιοί, για να μπορούν να εισχωρούν άνετα στα άδυτα του καθενός με τη μέθοδο της παραπλάνησης. Συνήθως, παίζουν το ρόλο του θύματος και του ερημίτη, πού έχει απογοητευτεί από τους ανθρώπους και έχει αποσυρθεί από την απάτη της κοινωνικοποίησης. Εκθυάζουν το εκάστοτε θύμα τους, ως την τελευταία τους ελπίδα στο ανθρώπινο είδος, επικαλούμενοι τις ευαισθησίες και την ενσυναίσθησή του. Το απόλυτο κακό αναγνωρίζεται δύσκολα, ειδικά αν έχεις φύση καλοπροαίρετη και αφέλεια. Όταν όμως το γνωρίσεις μια φορά, μπορείς πλέον να το αναγνωρίζεις πάντα. Ο καλύτερος τρόπος, για να το αντιμετωπίσεις είναι η αδιαφορία. Μόνο τότε αποδυναμώνεται, συρρικνώνεται, απονοηματοδοτείται.Αδιαφόρησε και ακύρωσέ το σε βάθος χρόνου. Επειδή τού έχεις γίνει έμμονη ιδέα, οπλίσου με υπομονή. Αργά ή γρήγορα θα πεθάνει από την ίδια του την κακία. Θα δαγκώσει τη γλώσσα του και θα αυτοδηλητηριαστεί σε μια σπασμοδική, εμπαθή απόπειρα να σκοτώσει.
το αυθεντικό κακό λέγεται φθόνος και η πιο επικίνδυνή του μορφή είναι όταν τροφοδοτείται από την ευφυϊα.

7 comments:

the navigator said...

α πα πα πα....

Βρε !

Δεν είναι αυτά για να τα διαβάζω βράδυ...!

Σκιάζομαι...!

Αλλά χαλάλι...

Έχεις δίκιο για τον συνδυασμό...

Θανατηφόρος...

versallina said...

γνώρισα πρόσφατα το είδος. είναι για να σκιάζεσαι, ειλικρινά. μακριά...

όλα θα πάνε καλά... said...

Οι φθονεροί άνθρωποι,οι απάνθρωποι,οι χωρίς κανένα λόγο κακοί,αυτοί που ρίχνουν τα σκουπίδια τους πάνω σου,κάποτε θα κριθούν.

versallina said...

πότε κι από ποιόν, όμως...

prasino liker said...

Πιο προσεκτικες επιλογες.Νομιζω μπορεις να καταλαβεις τι παιζετε.
Ακριβως για να μην πληγωνεσαι.

aa-duck said...

Νομίζω ότι μόλις διάβασα την περιγραφή ενός πρώην φίλου...
Απομόνωση...
Απογοήτευση από το ανθρώπινο είδος...
Υμνοι προς το τελευταίο του θύμα όντως! (σε αυτό το σημείο με άφησες άφωνη!)
Ευφυΐα... μπορούσε να εισχωρήσει σε κάθε χαρακτήρα και σαν χαμαιλέων να αλλάζει προσωπικότητες για να νομίζεις πως είστε ένα, καθρέφτης...
Ρούφαγε φρέσκο αιματάκι, ανανεωνόταν και την έκανε σαν αλλος ντράκιουλα.

Να προσθέσω και κάτι σημαντικό στην περιγραφή σου: οι άνθρωποι που περιγράφεις συνήθως τα πηγαίνουν καλά ΜΟΝΟ με το ένα φύλο και αυτό δεν είναι φυσιολογικό.
Δεν γίνεται να μην έχεις ούτε έναν φίλο αρσενικό ούτε μία φίλη γυναίκα.

Και εννοείται πως αυτές οι χοντρές εμπειρίες είναι once in a lifetime. Μετά πανεύκολα μπορείς να ξεχωρίζεις και να αναγνωρίζεις.

Προχωράμε παρακάτω, αλλά δεν ξεχνάμε γιατί όντως ελλοχεύει ο κίνδυνος να την ξαναπατήσουμε έτσι.
Και φυσικά υπάρχει νομοτέλεια, να μη σε ανησυχεί αυτό.

Γμτ, με τρέλανες με την περιγραφή σου :D

versallina said...

πράσινο λικέρ, αν είσαι λίγο αφελής και καλοπροαίρετος την πατάς πολύ εύκολα.... εννοείται πως χρειάζεται προσοχή..

aaduck,
φρίκαρες γιατί αναγνώρισες τη δική σου περίπτωση. αυτές οι ακραίες ψυχωσικές προσωπικότητες έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά και modus operandi.και αποτελούν case study.
ftou kaka kai makria apo emas.
για τη νομοτελεια, το ελπιζω. ειλικρινα...